پیروزی اسلام گرایان و در راس آن ها اخوان المسلمون را باید فرصتی تاریخی برای مسلمانان قلمداد کرد. بعد از سقوط امپراطوری عثمانی در سال 1924 و انحطاط جنبش های اسلامی در منطقه این اولین بار است که اسلام گرایان ابتکار عمل را به دست گرفته اند و فرصتی یافته اند تا دیدگاه ها و اعمال خود را آزاده به جهان عرصه کنند. این فرصت تاریخی به سادگی به دست نیامده است زيرا سكولارها و متحدان غربی آن ها همواره اسلام هراسی رابه عذری موجه برای برخوردهای غیر قانونی با اسلام گراها قرار داده بودند و در سایه تبلیغات سنگین رسانه ای و ایجاد وحشت کاذب در میان مردم هرگونه قدرت یابی اسلام گرایان را با سقوط جامعه برابر معرفی کرده بودند.
























