سایه مجهولی که بر در مسجد قرآن می خواند

تقریبا قبل از نیم ساعت از بلند شدن اذان عصر سایه باز می گردد، آن هم بر بالای در غربی مسجد جامع «أولود یفری» در روستای محافظت شده «سواس» در وسط ترکیه، که متعلق به شخص بلند قامتی است که سرش را در حالتی از خشوع خم نموده و از کتاب باز شده در جلویش که گویی قرآن است، می خواند.

این سایه متعلق به شخص نمازگذار کنار در نیست، سایه ای است که اصل آن مجهول است و روزانه برای مدت 15 دقیقه بر در غربی مسجد شکل می گیرد، و عجیب تر از آن این که در تابستان نمایان و در زمستان مخفی است، گویی این موضوع به علاقه او به حرکت خورشید و این دو فصل بر می گردد.

    آشنایی با کشور بحرین

بحرین؛ کشوری است جزیره­ای در خلیج فارس که پایتخت آن «منامه» است. زبان اصلی عربی و زبان­های فرعی انگلیسی، فارسی و اردوست. بحرین به پنج استان بخش شده و دارای 14 شهر است. کشور بحرین از 32 جزیره بزرگ و کوچک تشکیل یافته است. در سال 1522 میلادی اشغالگران پرتغالی­ بحرین را اشغال نمودند و در سال 1602 میلادی عثمانی­ها آن را از چنگ پرتغالی­ها رها ساختند. اما در سال 1783 میلادی قبیله آل خلیفه به سرپرستی شیخ احمد الفاتح بحرین را فتح نمود و تا امروز این قبیله بر این کشور حاکم هستند. نام پیشین بحرین «دلمون» بوده است.  

  انتظار انسان مؤمن از مردم چيست؟

انسان مؤمني كه در راه دين الهي و رساندن نداي حيات بخش قرآن و سنت به گوش ساير انسان ها تلاش دارد بر خلاف انسان هاي مادي گرا هرگز انتظار ندارد كه مردم حتماً پيرو او گشته و سمعاً و طاعهً در فرمان او در آمده و در راه او فداكاري كنند. چرا كه محور دعوت انسان مؤمن به سوي خود و يا فردي و يا گروه خاصي نيست بلكه او همه را به سوي خدا مي خواند و همه چيز را براي خدا مي خواهد و همه هدف او به دست آوردن رضاي الهي است. و از اين جاست كه انسان مادي گرا اگر پيرواني در اطراف خود مشاهده نكند احساس شكست مي كند در صورتي كه انسان مؤمن هرگز چنين تصوري ندارد زيرا او براي جمع آوري افراد و خود نمايي، اين راه الهي را انتخاب نكرده است؛ بلكه او حق ندارد در صورت عدم حمايت و پيروي مردم، دست به هر وسيله اي از قبيل عوض كردن اصول فكري يا تطميع مردم و يا تغيير راه دعوت و رها كردن مقصود واقعي بزند و انديشه خود را توجيه نمايد، كه مثلا ً نبايد مردم را از خود ناراضي و دور كرد، بايد دقت كرد كه اين راه خداست و با انديشه بشري ما نبايد راه خدا را عوض كنيم.

برقع،‌ نمونه اي از حجاب زنان جنوبي 

كسي زمان شروع پوشش برقع را در جنوب نمي داند. آيا ايراني است، يا وارداتي، پيش از اسلام بوده يا بعد از اسلام از چه زماني به صورت فعلي در آمده است، همه مواردي است كه نياز به تحقيق دارد. ولي در زمان هجوم پرتقالي ها و سپس انگليسي ها به جنوب، زنان خطه جنوب، به ويژه خطه هرمزگان و جزاير آن، از اين پوشش علاوه بر حجاب خود به عنوان حصن و حصار خويش در مقابل مهاجمان و استعمارگران چشم آبي استفاده كردند و در حين مبارزه با استعمارگران كه خانه به خانه، هم دوش مردان خود بودند، حسرت يك نگاه را درون چشم ها و نفس هاي متجاوز گذاشته و برقع را به عنوان يك پوشش و يك ارزش در لباس خود و در فرهنگ خود حفظ كردند.

مادرش بر خواندن سوره کهف عادت داشت، پس فرزندش برای نخستین بار با خواندن کامل این سوره سخن گفت.

"عبدالرحمن فارح" تنها 3 سال دارد و خداوند او را برگزیده برای این که معجزه ای از معجزاتش باشد که به سوی مردم می فرستد و این اعجاز را در بهترین ماهش یعنی ماه غفران و رحمت و در دهه ی آخر آن در سرزمین الجزائر برای حفظ قرآن قرار داد که تنها با شنیدن آن، یک بار نزد مادرش و بار دیگر از طریق مشاهده تلویزیون با صدای شیخ العفاسی آن را حفظ نماید. پس آیا هیچ شنونده ای از ما شنیده و یا هیچ چشمی دیده که کودکی در سال سوم زندگیش قرآن را حفظ کند و حفظ سوره های طولانی برایش آسان باشد آن هم بدون خطائی در احکا م تلاوت و یا آمیختن سوره ها و آیات با هم.

تملق و چاپلوسي، وبايي ديگر

امروزه كه جوامع و خصوصا جامعه ايراني، كه گذر از سنت به مدرنيته را در پيش گرفته، سراسر به حرص و طمع مبدل شده است. سرعت تكنولوژي چنان زياد ست كه انسان ها حتي از استفاده آن عقب مي مانند. لوكس زيستي و راحت طلبي هم به حد زيادي در جامعه رواج پيدا كرده است! امروزه جنگ، جنگ چشم هاست. جنگ به رخ كشيدن هاي هم ديگر. چشم و هم چشمي ها، آرامش را از مردم گرفته است. توليد كنندگان كالاها ي لوكس، كشورهاي جهان سوم را بازار خوبي براي حراج توليدات خود يافته اند. و جهان سومي ها هم حريصانه غرق در مصرف گرايي اند و بس.

صفحانی از زندگانی شيخ محمد ضيايی رحمه الله

قال الله تعالي: ((مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا)).

در ميان مومنان مرداني هستند كه با خدا راست بوده اند در پيماني كه با او بسته اند. برخي پيمان خود را بسر برده اند (و شربت شهادت سر كشيده اند) و برخي نيز در انتظارند (تا كي توفيق رفيق مي گردد و جان را به جان آفرين تسليم خواهند كرد.) آنان هيچ گونه تغيير و تبديلي در در عهد و پيمان خود نداده اند (و كمترين انحراف و تزلزلي در كار خود پيدا نكرده اند ).

ولادت، خانواده و تربيت اسلامي

شيخ محمد ضيايي فرزند محمد صالح فرزند اسماعيل فرزند شمس الدين روز چهارشنبه سيزده تيرماه هزار و سيصد و هجده ه. ش مطابق با ۱۷ جمادي الاول ۱۳۵۸ ه. ق در خانواده اي مومن و متدين در روستاي هود از توابع بخش اوز لارستان فارس متولد شد. پدرش حاج محمد صالح امام جماعت روستا بود و اين منصب را از آباء و اجدادش كه همگي تا پنج پشت امام جماعت و قاضي هود بودند به ارث برده بود.

دین اسلام به گفته تمام مبلغان دینی، دین تفکر و تدبر است، دین شورا و مشورت است، دینی است که در آن اندیشدن قبل از پذیرفتن ارزشمند است، درستی اعتقاد در اثبات علمی، عقلی و قلبی مقبولیت دارد حتی اعتقاد به خدا.

اما در جامعه اسلامی ما اگر هم سوالی از روی کنجکاوی مطرح شود از سوی همین مبلغان دین، مورد سرزنش و نکوهش قرار می گیرد و چه بسا به صفت ملحد و بی دین هم ملقبت گردانند. از این روست که جوانی که در گوشه گوشه ی ذهن و فکرش غوغایی از طوفان شک و تردید در پذیرفتن و یا نپذیرفتن آن چه از کودکی به او آموخته شده است جرات بیان ندارد و همین است که دست به دامن شبکه های ماهواره ای و اینترنت و سخنرانی های متعصبان می شوند، که حتی خدا و قیامت و پیامبر خدا را زیر سوال می برد و جالب این جاست که برخی در پاسخ به همین شبهات تنها به این نکته اکتفا می کند که این ها همش سفسطه بازی و فلسفه سازی است.

اسلام دینی واقع گرا است و پیروان خود را به واقع گرایی دعوت می کند. روش هایی که اسلام به پیروان خود توصیه می کند منطبق با ذات و فطرت بشری است. اسلام در تعامل با اهل کتاب و غیر مسلمانان به نیکو رفتاری فرمان می دهد: «وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَن» (عنکبوت/46)

اسلام پیکار متقابل را به عنوان آخرین راه کار بر می گزیند و این مرحله ای است که راهی جز جدال و مبارزه مستقیم باقی نمانده باشد. اما در شرایط عادی هدف: ایجاد رشد، رفاه، توسعه و آگاه نمودن کل جامعه بشری است.

بدون شک تعامل بیرون و درون هیچ اجتماعی جز با وحدت، آن هم بر مبنای اشتراکات ممکن نیست. به عبارتی مسلمانان برای تعامل اجتماعی با غیر مسلمانان به تأکید بر اشتراکات روی می آورند. «قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْاْ إِلَى كَلَمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ» (آل عمران/64) زیرا قرار گرفتن در یک جامعه چند دینی بدون فراهم نمودن مقدمات وحدت و تقویت اشتراکات ممکن نیست.

اقدام تروریستی در شرق ایران و در نشست مشترک فرماندهان نیروی انتظامی و سپاه پاسداران با سران قبایل بلوچ با محکومیت معتمدین و علماء اهل سنت ایران مواجه شد. این اقدام با هر انگیزه ای که صورت گرفته باشد به کشته شدن افراد بی گناهی ختم شده است که هدف آن ها کمک به توسعه و پیشرفت استان سیستان و بلوچستان بوده است.

«سیدعبدالباعث قتالی» امام جمعه اهل سنت بندر عباس روش اسلام را حتی در مقابل مخالفان، منطق و گفت و گو دانست و اقدامات تروریستی را روشی کور خواند که در نهایت به هرج و مرج سیاسی و اجتماعی ختم می شود. وی کشتن مسئولین و معتمدین بی گناه محلی را تلاشی برای بر هم زدن نظم و ایجاد تفرقه به جای وحدت دانست و از علماء شیعه و سنی تقاضا نمود که این اقدام را به طور قاطع محکوم کنند. شواهدحاکی از آن است که کلیه طیف های مذهبی اهل سنت در ایران به طور خودجوش اقدامات تروریستی و کشتن شهروندان بی گناه را محکوم کرده و برای بازماندگان آرزوی صبر و رحمت نمودند.